rzucić [wydać i in.]


rzucić [wydać i in.]
rzucić [wydać i in.] {{/stl_13}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}na pastwę {{/stl_13}}{{stl_8}}{kogoś, czyjąś, czegoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}'świadomie i bez skrupułów narazić kogoś na niebezpieczeństwo, zgubę ze strony kogoś, czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bezbronna ludność cywilna rzucona na pastwę najeźdźców. Rządy zachodnie wydały Polaków na pastwę Stalina. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • pastwę ZOB.rzucić [wydać i in.] — pastwę* ZOB.rzucić [wydać i in.] {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}{{stl 7}}na pastwę {{/stl 7}}{{stl 8}}{kogoś, czyjąś, czegoś} {{/stl 8}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wydać — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}wydawać{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}nie wziąć [nie wydać] (złamanego) grosza [centa]; rzucić [wydać i in.] {{/stl 7}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}{{stl 7}}na pastwę {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pastwa — 1. Być, stać się, paść itp. pastwą czegoś, kogoś «stać się czyimś łupem, ulec zniszczeniu»: Tak oboje mieli umrzeć z głodu i pragnienia lub stać się pastwą dzikich zwierząt. S. Kłosiewicz, Ptaki. Pastwą grabieży padła też siedziba biskupa… …   Słownik frazeologiczny

  • pastwa — ż IV, CMs. pastwawie, blm daw. «pokarm, żer (szczególnie dzikich zwierząt, zdobywany siłą); zdobycz, łup» dziś tylko we fraz. Być, stać się, paść itp. pastwą czegoś (np. ognia, pożaru, powodzi; rzadziej: kogoś, np. wroga) «stać się czyimś łupem,… …   Słownik języka polskiego

  • łup — I m IV, D. u, Ms. łuppie; lm M. y «zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży» Bogate łupy. Brać, dzielić łupy. ◊ Stać się, paść łupem «stać się czyjąś zdobyczą; stać się pastwą czegoś, paść ofiarą czegoś» ◊ Wydać (się) na łup «wydać… …   Słownik języka polskiego

  • Grammaire du polonais — Grammaire polonaise Article principal : Polonais. La gammaire polonaise est l étude de la morphologie et de la syntaxe de la langue polonaise. Sommaire 1 Morphologie du polonais 1.1 Le nom 1.1.1 Genre et nombre …   Wikipédia en Français

  • Grammaire polonaise — Article principal : Polonais. La grammaire polonaise est l étude de la morphologie et de la syntaxe de la langue polonaise. Le polonais partage des caractéristiques avec la plupart des autres langues slaves : déclinaisons (sept… …   Wikipédia en Français

  • posłać — I dk IX, poślę, poślesz, poślij, posłaćsłał, posłaćsłany posyłać ndk I, posłaćam, posłaćasz, posłaćają, posłaćaj, posłaćał, posłaćany 1. «wyprawić kogoś dokądś, do kogoś w jakimś celu, z jakimś poleceniem; polecić komuś, żeby załatwił gdzieś… …   Słownik języka polskiego

  • praca — ż II, DCMs. pracacy; lm D. prac 1. «świadoma, celowa działalność człowieka zmierzająca do wytworzenia określonych dóbr materialnych lub kulturalnych, będąca podstawą i warunkiem istnienia i rozwoju społeczeństwa; wykonywany zawód, zajęcie,… …   Słownik języka polskiego

  • prasnąć — dk Va, prasnąćnę, praśniesz, praśnij, prasnąćnął, prasnąćnęła (prasnąćsła), prasnąćnęli, praśnięty, prasnąćnąwszy 1. pot. «rzucić coś z siłą, z rozmachem, z trzaskiem; grzmotnąć» Prasnąć kieliszkiem o podłogę. 2. pot. «uderzyć w coś mocno, głośno …   Słownik języka polskiego